беймаза


беймаза
ир. сын.
Мазасыз, тынымсыз.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Смотреть что такое "беймаза" в других словарях:

  • беймаза — (Павл., Ерт.) маза. Ардақ Ерлепестің б е й м а з а с ы н кетірді (Павл., Ерт.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • азар адам — (Гур., Есб.) беймаза, тынышсыз адам. Өзі бір мылжыңдаған а з а р а д а м ғой (Гур., Есб.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бая — 1 Қ орда., Қарм.) сабақ (күнбағыстың сабағы). Шекілдеуіктің б а я с ы жуан болады. Бұл сөз көбінесе сөз тіркесінің құрамында кездеседі. Егіннің баясы (паясы) – мақтаның баясы (қоза пая), шекілдеуіктің баясы (паясы), т. б. Пая сөзі кейбір түркі… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бейапа — (Алм., Кег.) беймаза, бейпіл ауыз, мазасыз. Әйелің б е й а п а болса тынышың кетеді (Алм., Кег.). [Бұл сөз парсы тілінде биофо формасында қолданылады (Кр. перс. рус. азерб. сл., 1945). Қырғыз тілінде беёпа опасыз деген сөз (Кирг. рус. сл., 1965)] …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • беяпар — сын. Мазасыз, беймаза, күйгелек. Мінезі тік, жоқ нәрсеге апы кіріп, күпі шығатын б е я п а р шалдың қасына ешкім батып бармайды (С. Жүнісов, Ақан сері, 2, 36) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.